PEKİ YA İÇİMİZDEKİ SOĞUK?


Ben dahil, bu ara karşılaştığım bütün herkesin ağzında bir laf… çok soğuk!

Peki hiç düşündünüz mü?

Ya içimizdeki soğuk, hatta kar, hatta buz...

Kime baksam mutsuz yüz ifadesi, kimi görsem bezginlik, ne yöne dönsem şikâyet.

Hayattan, işten güçten, çoluk çocuktan, memleketin durumundan, siyasetten, evet den, hayır dan, konu komşudan kısaca her şeyden şikayet eder, her şeyden mutsuz olur olmuşuz.

Belki de öyle bir haldeyiz ki mutsuz olmak için baya baya sebepler arıyoruz kendimize.

Zaman zaman düşünmüyor değilim, en azından kendi adıma,  neden kendime bahaneler arıyorum, neden var olan güzellikleri görmemekte ısrar ediyorum, neden hayatı kendime zindan etmek için uğraşıyorum.

Neden uğraşıyoruz?

Her şeyin günün birinde sonu gelmeyecek mi?

Aldığımız nefes bile sayılı değil mi?

Öyleyse neden ısıtmıyoruz içimizi?

Mevsim normallerinin altında seyreden hava şartlarına inat.

Kendimize dert ettiğimiz şey her ne ise içinden çıkıp, şöyle bir dışarıdan iyimserlikle bakabilsek, ne kadar ufacık olduğunu görebilir miyiz?

Ya da çaresizce kendini doktorların eline emanet etmiş bekleyen bir hastayı ziyaret etsek, bize iyileşince kafasına bir daha hiçbir şeyi takmayacağını, hiçbir şey için kalbini üzmeyeceğini, sağlıktan başka hiçbir şeyin aslında o kadarda önemli olmadığını söylemez mi bize?

Vücudumuzda oluşan birçok rahatsızlığın sebebi mutsuzluk diyor uzmanlar, bence doğru.

En baştan başlayıp ve önce kendimize bir iyilik yapıp şükrümüzü arttırmalı, güzellikleri fark etmeli ve kendimizi mutlu etmeye çalışmalıyız.

İçimizdeki kıştan biran önce kurtulmalı ve kalbimize baharı getirmeliyiz.

Her şey geçer, her şey biter ve geriye yalnızca, biz hayatın içinde sona yaklaşırken, yaşayamadığımız güzellikler yerine, içimizdeki kış kalır.

Kim istemez ki yaşlandığında bir pencere önünde oturup yaşadığı koskoca hayatı düşünürken gülümsemeyi...

Şöyle bir içinden heyyy gidi günler heyyy diye özlemle geçirmeyi. 

Hayat o kadar da kötü kalpli değil bence.

Kış o kadar da soğuk değil. İnsanlar o kadarda acımasız değil.

Kazanmak o kadarda zor değil.

Her şeye inat, tüm güçlüklere inat, tüm olumsuzluklara inat içimizdeki kışı bahara döndürmek hiçte zor değil.

İşe şükürle başlamak, güzel görmek, güzel yaşamaya çalışmak...

Hepimiz kendi kalbimizden başlayalım.

Kendimiz için, gelecek nesiller için, bu güzelim hayatın, bu güzelim toprakların tadına varalım...

İçimizdeki kış bahara dönsün…  Çiçekler zaten kendiliğinden açar...

Sevgiyle kalın.

 

handankilincelerdogan@gmail.com

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
14Tem
27Nis

HEP SONRADAN...

01Eyl

Gün aydın mıydı gerçekten?.

04Haz

BAZEN..

17Nis

MİLENYUM